زندگی به سبک کرونا

در روزگار کرونا، مراقب بهداشت روان خود باشیم. واژه هایی که این روزها به کار میبریم قدرت این را دارند که سلامت روان ما را به هم بریزند. وقتی از بیماری بیش از اندازه صحبت میکنیم سلامتی ما را ترک میکند. اگر در کنار فرزندانمان، واژه های مناسبتری را انتخاب کنیم آنها هم احساس نگرانی کمتری را تجربه خواهند کرد.

سیستم روان ما متشکل از افکار، احساس و رفتارهاست و در بیشتر موقعیتها نقطه شروع فعالیت روان از افکار فرد و واژه هایی است که به کار میبرد. افکار منفی و ناکارآمدی مثل «چقدر ما بدبختیم، همه بلاها به سر ما می آید، اوضاع غیرقابل کنترل شده است، دیگر زندگی کردن فایدهای ندارد، اوضاع بدتر از این نمیشود، این شرایط وحشتناک است،آینده نامعلوم است، دیگر برای کنترل اوضاع ناتوان شده ام و…..» که در روزگار کرونا در واژه های ما زیاد دیده می شود، احساسات و رفتار ما و فرزندانمان را نیز منفی و خارج از کنترل میکند و نتیجه این است که یا دیگر تلاشی برای مقاومت در برابر این ویروس نمیکنیم و یا به طور وسواسی خود و فرزندانمان را اجبار به انجام فعالیتهایی میکنیم که آثار آن سیستم روانی فرد را مختل میکند و میتواند اثرات جبران ناپذیری در ساختار شخصیتی فرد و زندگی روانی آینده آنها بگذارد.

با واقعیت انکارناپذیر ویروس کرونا مواجه شویم و ضمن رعایت بهداشت فردی، بپذیریم که ما قادر به کنترل همه جانبه ابتلا به بیماری نیستیم. اضطرابی که برای کنترل همه جانبه ابتلا به بیماری ایجاد میکنیم باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن شده و در نهایت فرد مستعد ابتلا به آن میشود.

در روزگار کرونا با فرزندان خود ارتباط موثر برقرار کنیم و در مورد ویروس کرونا به آنها آگاهی دهیم و متناسب با سنشان، با حفظ آرامش و دادن اطلاعات درست ، نحوه مراقبت از خود را به آنها آموزش دهیم. هیجانهای ترس و اضطراب و نگرانی و خشم و ناراحتی خود را در این روزها مدیریت کنیم زیرا کودکان توجه بسیاری بر رفتارهای والدینشان در برابر این اوضاع دارند و والدین به عنوان یک الگو موظف به مدیریت اضطرابشان هستند. در کنار آموزش رعایت بهداشت و نکات ایمنی، مدیریت بحران را به فرزندان خود آموزش دهیم. این فرصت زمان خوبی است تا به آنها بیاموزیم چه طور میتوانند در شرایط سخت و دشوار، تصمیم گیرنده های موثر باشند. یادمان باشد ما میگوییم و میگذریم اما فرزندانمان برای همیشه آن را ثبت میکنند و به خاطر میسپارند. منابع کسب اطالعات خود را مدیریت کنیم. نیازی نیست در جستجوی دریافت آمار لحظه به لحظه باشیم. این اطلاعات نه تنها کمک دهنده نیستند بلکه نگرانی ما را افزایش میدهند.

در روزگار کرونا فاجعه انگاری و ناچیز انگاری دو بعد متضاد در به خطر انداختن بهداشت روان و جسم خود و خانوادمان است. بپذیریم که موضوع جدی است ولی میتوان با مراقبت و پیشگیری آن را مدیریت نمود. مثبت نگری را این روزها تمرین کنیم. از جنبه های مثبت زندگی مثل کتاب خواندن، تماس تصویری با فامیل، ورزش کردن، شعر خواندن، بازی با بچه ها لذت ببریم. چسبیدن بیش از اندازه به هر اتفاقی، اضطراب را زیاد میکند. اگر بیش از اندازه به آن فکر کنید آرامش خود را از دست میدهید. با هیجانات مثبت (شادی، عشق، خنده، شوخی، محبت) فضای زندگی خود را بسازید. هیجانهای مثبت پیشبینی خوبی برای سالمت روان است.

در ایام عید سبک زندگی خود را تغییر دهید. روابط صمیمانه و دوستانه خود را با خانواده بیشتر کنیم. برای بچه ها وقت بیشتری بگذاریم، آنها را در کارهای خانه مشارکت دهیم و فعالیت هنری، ورزشی را درسبک زندگی جدید وارد کنیم. ویروس کرونا یک سبک زندگی است. بدون تجربه هیجان منفی با آن کنار بیاییم.

فاطمه ایزدی | دکترای تخصصی روانشناسی بالینی

در روزگار کرونا، مراقب بهداشت روان خود باشیم. واژه هایی که این روزها به کار میبریم قدرت این را دارند که سلامت روان ما را به هم بریزند. وقتی از بیماری بیش از اندازه صحبت میکنیم سلامتی ما را ترک میکند. اگر در کنار فرزندانمان، واژه های مناسبتری را انتخاب کنیم آنها هم احساس نگرانی کمتری را تجربه خواهند کرد.

سیستم روان ما متشکل از افکار، احساس و رفتارهاست و در بیشتر موقعیتها نقطه شروع فعالیت روان از افکار فرد و واژه هایی است که به کار میبرد. افکار منفی و ناکارآمدی مثل «چقدر ما بدبختیم، همه بلاها به سر ما می آید، اوضاع غیرقابل کنترل شده است، دیگر زندگی کردن فایدهای ندارد، اوضاع بدتر از این نمیشود، این شرایط وحشتناک است،آینده نامعلوم است، دیگر برای کنترل اوضاع ناتوان شده ام و…..» که در روزگار کرونا در واژه های ما زیاد دیده می شود، احساسات و رفتار ما و فرزندانمان را نیز منفی و خارج از کنترل میکند و نتیجه این است که یا دیگر تلاشی برای مقاومت در برابر این ویروس نمیکنیم و یا به طور وسواسی خود و فرزندانمان را اجبار به انجام فعالیتهایی میکنیم که آثار آن سیستم روانی فرد را مختل میکند و میتواند اثرات جبران ناپذیری در ساختار شخصیتی فرد و زندگی روانی آینده آنها بگذارد.

با واقعیت انکارناپذیر ویروس کرونا مواجه شویم و ضمن رعایت بهداشت فردی، بپذیریم که ما قادر به کنترل همه جانبه ابتلا به بیماری نیستیم. اضطرابی که برای کنترل همه جانبه ابتلا به بیماری ایجاد میکنیم باعث تضعیف سیستم ایمنی بدن شده و در نهایت فرد مستعد ابتلا به آن میشود.

در روزگار کرونا با فرزندان خود ارتباط موثر برقرار کنیم و در مورد ویروس کرونا به آنها آگاهی دهیم و متناسب با سنشان، با حفظ آرامش و دادن اطلاعات درست ، نحوه مراقبت از خود را به آنها آموزش دهیم. هیجانهای ترس و اضطراب و نگرانی و خشم و ناراحتی خود را در این روزها مدیریت کنیم زیرا کودکان توجه بسیاری بر رفتارهای والدینشان در برابر این اوضاع دارند و والدین به عنوان یک الگو موظف به مدیریت اضطرابشان هستند. در کنار آموزش رعایت بهداشت و نکات ایمنی، مدیریت بحران را به فرزندان خود آموزش دهیم. این فرصت زمان خوبی است تا به آنها بیاموزیم چه طور میتوانند در شرایط سخت و دشوار، تصمیم گیرنده های موثر باشند. یادمان باشد ما میگوییم و میگذریم اما فرزندانمان برای همیشه آن را ثبت میکنند و به خاطر میسپارند. منابع کسب اطالعات خود را مدیریت کنیم. نیازی نیست در جستجوی دریافت آمار لحظه به لحظه باشیم. این اطلاعات نه تنها کمک دهنده نیستند بلکه نگرانی ما را افزایش میدهند.

در روزگار کرونا فاجعه انگاری و ناچیز انگاری دو بعد متضاد در به خطر انداختن بهداشت روان و جسم خود و خانوادمان است. بپذیریم که موضوع جدی است ولی میتوان با مراقبت و پیشگیری آن را مدیریت نمود. مثبت نگری را این روزها تمرین کنیم. از جنبه های مثبت زندگی مثل کتاب خواندن، تماس تصویری با فامیل، ورزش کردن، شعر خواندن، بازی با بچه ها لذت ببریم. چسبیدن بیش از اندازه به هر اتفاقی، اضطراب را زیاد میکند. اگر بیش از اندازه به آن فکر کنید آرامش خود را از دست میدهید. با هیجانات مثبت (شادی، عشق، خنده، شوخی، محبت) فضای زندگی خود را بسازید. هیجانهای مثبت پیشبینی خوبی برای سالمت روان است.

در ایام عید سبک زندگی خود را تغییر دهید. روابط صمیمانه و دوستانه خود را با خانواده بیشتر کنیم. برای بچه ها وقت بیشتری بگذاریم، آنها را در کارهای خانه مشارکت دهیم و فعالیت هنری، ورزشی را درسبک زندگی جدید وارد کنیم. ویروس کرونا یک سبک زندگی است. بدون تجربه هیجان منفی با آن کنار بیاییم.

فاطمه ایزدی | دکترای تخصصی روانشناسی بالینی

نمادهای الکترونیکی

logo-samandehi

تمامی حقوق مادی و معنوی متعلق به سامانه دریاب است